[keşfetmekiçinbak]

rapor uzun geldi tek mesajda atamadım... devamıdır...

Dağa sardığımızda hava kararmıştı, çokta özenli olmayan yol tarifine istinaden yol almaya devam ediyordum. Nihayet avlağa yaklaştığımızda tek araba geçimlik dağ yolunu kapatan traktör nedeniyle kontağı kapattık. Römorkuna yüklediği ağaçları bahçesine indiren köylü kardeş bize çay içmeyi teklif etti. Anında bahçedeki sandalyede yerimi almıştım bile. Balık, doğa ve memleket üzerine yapılan keyifli bir sohbetin ardından yola devam ettik. Kısa süre sonra derenin kenarındaydık. Kampımızı kurduk acıkan karnımızı doyurduk.

Kısa bir masa başı sohbetinin ardından Çadır ve arabadaki yerlerimizi aldık. Sabah yapılan keyifli bir kahvaltının ardından toplandık arabayı yükledik ve takımları kuşanarak avlağa dağıldık. Ben derenin üst kısmına tırmanırken Kerem ve Erhan derenin altına indiler. Bu derenin debisi dünkü dereden çok daha fazlaydı. Hatta bir ara karşı kıyıya geçerken su az kalsın beni alıyordu. Çok güzel çağlayanlar ve göller görmeme rağmen maalesef flylarımı düzgün konduracak ve sonuç alacak yer bulamadım.

Denemelerim ise hep başarısızlıkla sonuçlandı. Ah dere vah dere bir gün bir eylül ayında debin düştüğünde buluşuruz senle diye iç geçirdim. Döner kaşık ekibi de rahatlıkla kaşık döndürecek bir yer bulamamıştı.

Bir saat içinde arabanın yanında buluştuk ve başka bir dereye gitmeye karar verdik. Yolda Tarık ağbey aradı ve beni Melih Mercan kardeşim ile konuşturdu. Kendisinin yönlendirmesiyle yol üstünde başka bir dereye doğru rotamızı kırdık. Dere Melih Mercan’ın söylediği gibi fly avcılığına daha uykun bir yapıya sahipti ancak biraz bulanık akıyordu. Öğle vakti olmasına rağmen biraz fly çalıştım, Erhan tepeden bizi izlerken Kerem de biraz döner kaşık çalıştı ve hatta balık yakaladı ama makinesinin azizliği nedeniyle avını kaçırdı. Bir gölgede karnımızı doyurmak ve biraz dinlenmek için kamp kurduk. Yemek sonrasında iyice ağırlaşmıştık. Benim çok ümitli olduğum dereye olta atmak istemeyen ekibi kırmadım. Onlar olta atsalardı bende akşam 18 gibi ava başlayacak ve belki de çok güzel anlar yaşacaktım. Çare yok ekip isteksiz ve dönüş yolu oldukça uzundu. Gece saat 12’de eve vardığımızda yine rüzgar gibi geçen bir macera yaşamıştım. Benim açımdan ilkler ile dolu ve her şeyden öncesi yüreği dop dolu dostluklara yelken açan bir aktivite olmuştu. Yol arkadaşlarıma ve bizi bu aktiviteyi yapmaya sevk eden Tarık ağbey’e çok çok teşekkür ediyorum. Ne güzel bir Aileseniz siz! Ankara Maraş hattından sevgiler ve saygılar ile …